بالا رفتن سن تغییرهای زیادی با خود می‌آورد، ولی یک چیز میان همهٔ ما بزرگسالان در هر سنی مشترک است: نیاز به ارتباط و به احساس هدف در زندگی. آدم‌ها با بالا رفتن سن گاهی احساس می‌کنند هدفشان را از دست می‌دهند. شما که عضو خانواده‌اید می‌توانید در این باره کاری بکنید.

برخی افراد که معمولاً ناراضی‌اند، با بالا رفتن سن هم فرقی نمی‌کنند و این در اختیار شما نیست. ولی دربارهٔ بقیه، می‌توان از آن بزرگ‌ترهای شادی آموخت که می‌توانند به کوچک‌ترین چیزها لبخند بزنند.

صحنه‌های بازی و همراهی پدربزرگ با نوه‌ها

چرا احساس هدف کم‌رنگ می‌شود؟

بیشتر سالمندان در عمر دراز خود، کم یا زیاد، از دست رفتن استقلال را تجربه می‌کنند و این می‌تواند به از دست رفتن هدف بینجامد. برای نمونه، پدری که همیشه از پسِ درست کردن کارها برمی‌آمد، راه خانواده را پیش می‌برد یا رانندگی می‌کرد، درمی‌یابد که دیگر نمی‌تواند مثل گذشته کارها را انجام دهد. این از دست دادن بی‌گمان می‌تواند او را افسرده کند.

مادری هم که شاید همیشه میزبان دورهمی‌های خانوادگی بود و آشپزی می‌کرد، سرگرمی‌ای را دنبال می‌کرد یا از بیرون رفتن لذت می‌برد، با کم شدن توان بدنی دیگر از پس این کارها برنمی‌آید. وقتی چنین می‌شود، او دل‌گرفته و غمگین به نظر می‌رسد.

خانواده چه می‌تواند بکند؟

هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی گذر زمان و آنچه بالا رفتن سن از ما می‌گیرد را بگیرد. ولی می‌توانید بیشتر بکوشید که ارتباط را نگه دارید، تا جایی که می‌توانید به دیدنشان بروید و از روزهای خوش حرف بزنید. می‌توانید با دقت و فکر برنامه‌هایی بچینید که با محدودیت‌های پدر یا مادر سالمندتان جور باشد و همه از آن لذت ببرند.

با او وقت بگذرانید

وقت گذراندن با عضو سالمند خانواده بسیار مهم است. مهم نیست که مادر به سبب فراموشی، فردایش از یاد ببرد که شما آنجا بوده‌اید. مهم این است که آمده‌اید. او این را حس می‌کند، حتی اگر چیزهایی را فراموش کند. این ارتباط یکی از چیزهایی است که برای بیشتر مردم شادی می‌آورد.

شاید برایتان خسته‌کننده باشد که پدر یک داستان را بارها و بارها تعریف می‌کند، چون یادش نمی‌ماند که پیش‌تر آن را برایتان گفته است. با این همه، توجه شما می‌تواند برای او مایهٔ شادی باشد. صبر شما در واقع می‌تواند تجربه‌ای شاد برایش بسازد. او ممکن است نداند که حرفش را تکرار می‌کند، ولی اینکه گوش بدهید و به‌موقع سر تکان بدهید و لبخند بزنید، کمکش می‌کند با شما ارتباط بگیرد.

این کار را می‌توانید حضوری انجام دهید و می‌توانید از راه صفحهٔ نمایش هم انجام دهید؛ چیزی که در دوران کرونا (کووید) به آن عادت کرده‌ایم.

برنامهٔ ساده هم بس است

لازم هم نیست برنامه‌ای که برای پدر یا مادر سالمندتان می‌چینید خاص یا گران باشد. پدر یا مادرتان، اگر دریابد دوروبرش چه می‌گذرد، می‌خواهد با شما باشد. می‌توانید به یک پارک یا رستوران معمولی بروید و حاصلش برای او ممکن است مثل ماندن در جایی زیبا و دور از خانه باشد. او از دیدن شما خوشحال است، بودنتان را حس می‌کند و مهم‌تر از همه، حس می‌کند که به او توجه می‌شود. توجه شما برای او مهم است.

هر روز کاری برای انجام دادن

نویسندهٔ این مطلب در آغاز کار پیشینش در پرستاری، که مراقبت‌های سلامت در خانه بود، دیده است که مراجعان سالمندی که خوشحال‌تر بودند، هر روز کاری برای انجام دادن داشتند. او از زنی ۸۰ ساله می‌گوید، کم‌درآمد و با اختلال حرکتی، که بسیار خوشحال بود و وقتی نویسنده برای رسیدگی به برخی ناراحتی‌های جسمی‌اش به دیدنش رفت، خودش این را به او گفت. این زن در جمع سالمندانِ محل زندگی‌اش فعال بود. بیشتر وقت‌ها با اطرافیانش گفت‌وگو می‌کرد. برای دیگران چیزهای کوچکی درست می‌کرد و به آن‌ها هدیه می‌داد.

او به آنچه در بدنش درست کار نمی‌کرد چندان توجه نمی‌کرد و به چیزهای خوب زندگی‌اش بسیار توجه می‌کرد. دیدارکننده‌ها را بسیار دوست داشت؛ این به او احساس ارتباط و هدف می‌داد. نویسنده می‌گوید این درس را همیشه به یاد خواهد داشت.

اگر بزرگ‌ترِ شما در برنامه‌ریزی یا پیش‌قدم شدن چندان خوب نیست، می‌توانید کاری برای انجام دادن به او پیشنهاد کنید. می‌توانید کارهای ساده‌ای برنامه‌ریزی کنید تا در روزهایش چیزی باشد که چشم‌به‌راهش بماند. به دیدنش بروید. مهم است.

خانوادهٔ چندنسلی ایستاده کنار هم با سگ
سالمند عینکی با دست روی سر و ساعت کنارش