چه لازم دارید: یک پوشه یا کیف مدارک، چند برگ کاغذ، خودکار، و یک ساعت وقت در کنار پدر یا مادرتان. این کار را با خودِ او انجام دهید؛ اطلاعات مال اوست و او تصمیم می‌گیرد چه چیزی در پوشه باشد و چه کسی آن را ببیند. اگر خودتان سالمندید، همین پوشه را برای خودتان درست کنید و جایش را به یکی از نزدیکان بگویید.

  1. مشخصات را بنویسید. نام و نام خانوادگی، تاریخ تولد، شمارهٔ ملی، گروه خونی (اگر می‌دانید) و نشانی خانه.
  2. شماره‌های تماس را فهرست کنید. دو سه نفر از نزدیکان که در وضعیت فوری باید خبردار شوند، پزشک همیشگی، داروخانهٔ محل و یک همسایهٔ مطمئن. بالای برگه بنویسید: اورژانس ۱۱۵، آتش‌نشانی ۱۲۵، اورژانس اجتماعی ۱۲۳.
  3. بیماری‌ها و حساسیت‌ها را یادداشت کنید. بیماری‌هایی که دارد، جراحی‌های مهم با سال تقریبی، و حساسیت به دارو یا غذا. اگر ضربان‌ساز قلب، سمعک، دندان مصنوعی یا عینک دارد، آن را هم بنویسید.
  4. فهرست داروها را بنویسید. نام هر دارو، برای چه، چه اندازه و چه ساعتی. داروهای بدون نسخه، گیاهی و مکمل‌ها را هم بیاورید. اگر نوشتن سخت است، از جعبهٔ داروها عکس بگیرید و چاپ کنید.
  5. رونوشت مدارک را بگذارید. کارت ملی، دفترچه یا مشخصات بیمهٔ پایه و تکمیلی، و آخرین نسخه‌ها، آزمایش‌ها و خلاصهٔ پروندهٔ بیمارستان.
  6. جای پوشه را مشخص کنید. جایی که زود پیدا شود، مثل کشوی کنار در یا کنار تلفن. یک برگهٔ خلاصه (شماره‌ها، بیماری‌ها، داروها) هم روی یخچال بچسبانید و عکسش را در گوشی خودتان و یکی دیگر از نزدیکان نگه دارید.
  7. هر شش ماه به‌روزش کنید. هر بار که دارویی عوض شد یا از بیمارستان برگشتید هم فهرست را اصلاح کنید و تاریخ بزنید.

رمز کارت بانکی و رمزهای دیگر را در این پوشه ننویسید. این پوشه برای روز فوری است و ممکن است دست افراد مختلف بیفتد.