چه لازم دارید: یک پوشه یا کیف مدارک، چند برگ کاغذ، خودکار، و یک ساعت وقت در کنار پدر یا مادرتان. این کار را با خودِ او انجام دهید؛ اطلاعات مال اوست و او تصمیم میگیرد چه چیزی در پوشه باشد و چه کسی آن را ببیند. اگر خودتان سالمندید، همین پوشه را برای خودتان درست کنید و جایش را به یکی از نزدیکان بگویید.
- مشخصات را بنویسید. نام و نام خانوادگی، تاریخ تولد، شمارهٔ ملی، گروه خونی (اگر میدانید) و نشانی خانه.
- شمارههای تماس را فهرست کنید. دو سه نفر از نزدیکان که در وضعیت فوری باید خبردار شوند، پزشک همیشگی، داروخانهٔ محل و یک همسایهٔ مطمئن. بالای برگه بنویسید: اورژانس ۱۱۵، آتشنشانی ۱۲۵، اورژانس اجتماعی ۱۲۳.
- بیماریها و حساسیتها را یادداشت کنید. بیماریهایی که دارد، جراحیهای مهم با سال تقریبی، و حساسیت به دارو یا غذا. اگر ضربانساز قلب، سمعک، دندان مصنوعی یا عینک دارد، آن را هم بنویسید.
- فهرست داروها را بنویسید. نام هر دارو، برای چه، چه اندازه و چه ساعتی. داروهای بدون نسخه، گیاهی و مکملها را هم بیاورید. اگر نوشتن سخت است، از جعبهٔ داروها عکس بگیرید و چاپ کنید.
- رونوشت مدارک را بگذارید. کارت ملی، دفترچه یا مشخصات بیمهٔ پایه و تکمیلی، و آخرین نسخهها، آزمایشها و خلاصهٔ پروندهٔ بیمارستان.
- جای پوشه را مشخص کنید. جایی که زود پیدا شود، مثل کشوی کنار در یا کنار تلفن. یک برگهٔ خلاصه (شمارهها، بیماریها، داروها) هم روی یخچال بچسبانید و عکسش را در گوشی خودتان و یکی دیگر از نزدیکان نگه دارید.
- هر شش ماه بهروزش کنید. هر بار که دارویی عوض شد یا از بیمارستان برگشتید هم فهرست را اصلاح کنید و تاریخ بزنید.
رمز کارت بانکی و رمزهای دیگر را در این پوشه ننویسید. این پوشه برای روز فوری است و ممکن است دست افراد مختلف بیفتد.