بچه‌ها آدمی را به یاد می‌سپارند که با او کاری کرده‌اند. پس به‌جای هدیهٔ بزرگ، وقتِ کوچک و پرتکرار بگذارید.

  • یک کار مشترک پیدا کنید: آشپزی یک غذای قدیمی، باغچه، تخته‌نرد، قصهٔ شبانه، یا تعمیر چیزی با هم.
  • از خودتان بگویید: بچه‌ها قصهٔ کودکی شما و کودکی پدر و مادرشان را دوست دارند. آلبوم عکس بهانهٔ خوبی است.
  • از دنیای او بپرسید: بازی‌اش، دوستانش، آهنگی که گوش می‌دهد. بگذارید او هم چیزی به شما یاد بدهد؛ مثلاً کار با گوشی.
  • اگر دور هستید: تماس تصویری کوتاه و منظم، مثلاً هر جمعه، بهتر از تماس طولانی و گاه‌به‌گاه است. برای نوهٔ کوچک، پیام صوتی یا قصه‌ای که ضبط کرده‌اید بفرستید.
  • با نوجوان صبور باشید: کم‌حرفی‌اش از بی‌مهری نیست. نصیحت کمتر و شنیدن بیشتر، در را باز نگه می‌دارد.

و قاعده‌های پدر و مادرش را دربارهٔ خواب، خوراکی و گوشی نگه دارید، حتی اگر با آن‌ها موافق نیستید. این کار اعتماد فرزندتان را نگه می‌دارد و نوه را بیشتر به خانهٔ شما می‌آورد.