اول بپرسید و گوش کنید. پشتِ «کمک نمی‌خواهم» معمولاً نگرانی‌ای هست: از دست دادن استقلال، سربار شدن، هزینه، یا غریبه‌ای که به خانه بیاید. تا این نگرانی شنیده نشود، هیچ پیشنهادی پذیرفته نمی‌شود.

چند چیز کمک می‌کند:

  • از یک کار کوچک و مشخص شروع کنید؛ مثلاً خرید هفتگی یا رساندن به دکتر، نه «از این به بعد من همه‌چیز را انجام می‌دهم».
  • انتخاب بدهید: «دوست دارید من بیایم یا کسی هفته‌ای یک بار برای نظافت بیاید؟»
  • بگویید این کمک خیال شما را راحت می‌کند؛ بسیاری از پدر و مادرها کاری را که برای خودشان نمی‌پذیرند، برای آسودگی فرزند می‌پذیرند.
  • از کسی که حرفش را قبول دارد کمک بگیرید: پزشک، دوست قدیمی یا یکی از بستگان.
  • زمان بدهید و اصرار نکنید؛ چند هفته بعد دوباره مطرح کنید.

و یک نکتهٔ مهم: او حق دارد دربارهٔ زندگی خودش تصمیم بگیرد، حتی تصمیمی که شما نمی‌پسندید. تا وقتی خطر جدی و فوری در کار نیست، احترام به این حق، رابطه را نگه می‌دارد و راهِ گفت‌وگوهای بعدی را باز می‌گذارد.