مراقبت طولانی‌مدت مجموعه‌ای از خدمات است که برای برآوردن نیازهای بهداشتی و درمانیِ شخصی یک سالمند در مدتی طولانی طراحی شده است. این خدمات وقتی به دیگران سپرده می‌شود که سالمند نتواند مستقل و ایمن زندگی کند، یا نتواند بخشی از کارهای روزمره را به‌تنهایی انجام دهد.

بسته به نیاز سالمند، مراقبت طولانی‌مدت در جاهای گوناگون و به دست مراقبان گوناگون انجام می‌شود. بیشترِ این مراقبت را اعضای خانواده و دوستان در خانه، خیرخواهانه یا بی‌مزد، انجام می‌دهند. گاهی پرستارانی برای این کار استخدام می‌شوند. همچنین می‌شود در جاهایی مانند سرای سالمندان یا مرکز مراقبت روزانهٔ بزرگ‌سالان از سالمند مراقبت کرد.

رایج‌ترین گونهٔ مراقبت طولانی‌مدت، مراقبت برای انجام درست کارهای روزمره یا شخصی است. این کارها عبارت‌اند از حمام کردن، لباس پوشیدن، نظافت، استفاده از توالت، غذا خوردن و جابه‌جا شدن؛ مثلاً بیرون آمدن از رختخواب یا بلند شدن از صندلی.

مراقبت طولانی‌مدت خدمات جامع را هم در بر می‌گیرد؛ مانند خوراندن وعده‌های غذایی، مراقبت روزانهٔ بزرگ‌سالان و خدمات حمل‌ونقل. این خدمات ممکن است رایگان باشد یا هزینه داشته باشد.

کسانی که وضعیت سلامتی خاصی دارند، اغلب پیوسته یا پاره‌وقت به مراقبت طولانی‌مدت نیاز دارند. نیاز به این مراقبت می‌تواند ناگهان پیش بیاید، مثلاً پس از حملهٔ قلبی یا سکتهٔ مغزی. ولی بیشتر وقت‌ها ممکن است با بالا رفتن سن، کم‌توانی هم کم‌کم بیشتر شود؛ چون سن بالاتر می‌رود و بدن ضعیف‌تر می‌شود، یا بیماری یا کم‌توانی‌ای که شخص دارد بدتر می‌شود.

چه کسی به مراقبت طولانی‌مدت نیاز پیدا می‌کند؟

پیش‌بینی اینکه هر کس به چه نوع مراقبت طولانی‌مدتی ممکن است نیاز پیدا کند دشوار است. این عامل‌ها احتمال نیاز به مراقبت طولانی‌مدت را بالا می‌برد:

  • سن: این خطر به‌طور کلی با بالا رفتن سن بیشتر می‌شود.
  • جنسیت: زنان بیش از مردان در معرض این خطرند، در درجهٔ اول به این دلیل که اغلب عمر طولانی‌تری دارند.
  • وضعیت تأهل: افراد مجرد بیش از افراد متأهل به مراقبت یک فرد کارآزموده نیاز دارند.
  • شیوهٔ زندگی: برنامهٔ غذایی ضعیف و عادت‌های ورزشی می‌توانند خطر را بیشتر کنند.
  • پیشینهٔ سلامت و خانواده: این عامل‌ها هم بر خطر اثر می‌گذارند.

در خانه چه خدماتی می‌شود گرفت؟

مراقبت طولانی‌مدت در خانه خدمات بهداشتی، شخصی و پشتیبانی را در بر می‌گیرد تا به شخص کمک کند در خانه بماند و تا جای ممکن مستقل زندگی کند. بیشترِ مراقبت طولانی‌مدت یا در خانهٔ خودِ کسی که خدمات می‌گیرد انجام می‌شود، یا در خانهٔ یکی از اعضای خانواده. خدمات در خانه ممکن است برای کسانی باشد که مثلاً پس از یک جراحی رو به بهبودند، یا کسانی که به کمک پیوسته نیاز دارند.

بیشتر خدماتی که در خانه انجام‌شدنی است مراقبت شخصی است؛ مانند کمک در حمام کردن، لباس پوشیدن و خوردن داروها، و زیر نظر داشتن شخص برای اطمینان از ایمنی او. بیشترِ این نوع مراقبت را اعضای خانواده، شریک زندگی، دوستان و همسایگان بی‌مزد انجام می‌دهند.

مراقبت طولانی‌مدت در خانه را مراقبان استخدامی هم می‌توانند انجام دهند؛ از جمله مراقبانی که غیررسمی پیدا می‌شوند، و کارکنان حرفه‌ای مراقبت بهداشتی مانند پرستاران، دستیاران مراقبت در خانه، درمانگران و خانه‌داران که آژانس‌های خدمات پرستاری معرفی‌شان می‌کنند. این خدمات عبارت‌اند از مراقبت بهداشتی در خانه، خدمات خانه‌داری، خدمات دوستانهٔ دیدار و همراهی، و سامانه‌های واکنش اضطراری.

مراقبت بهداشتی در خانه

مراقبت بهداشتی در خانه گونه‌ای خدمات پزشکی پاره‌وقت است که پزشک برای یک بیماری خاص دستور داده است. این خدمات ممکن است مراقبت پرستاری باشد برای کمک به بهبود شخص پس از جراحی، تصادف یا بیماری. همچنین ممکن است خدمات درمان جسمی، درمان شغلی یا گفتاردرمانی و خدمات موقت دستیار در خانه را در بر بگیرد. این خدمات را آژانس‌های پرستاری و خدمات بهداشتی‌ای ارائه می‌کنند که سازمان‌های مربوط تأییدشان کرده‌اند.

خدمات خانه‌داری و مراقبت شخصی

آژانس‌های مراقبت بهداشتی در خانه، خدمات خانه‌داری و مراقبت شخصی ارائه می‌کنند که بدون دستور پزشک انجام‌شدنی است. خدمات خانه‌داری یعنی کمک در تهیهٔ غذا و کارهای خانه. مراقبت شخصی یعنی کمک در حمام کردن و لباس پوشیدن. آژانس‌ها برای ارائهٔ این نوع خدمات به تأییدیهٔ خاصی نیاز ندارند.

دیدارهای کوتاه داوطلبان

خدمات نگهداری معمولی را معمولاً داوطلبانی انجام می‌دهند که مرتب و برای مدتی کوتاه (کمتر از ۲ ساعت) به کسی که بیمار است یا تنها زندگی می‌کند سر می‌زنند.

خدمات حمل‌ونقل

خدمات حمل‌ونقل به شخص کمک می‌کند به قرار پزشک، مراکز خرید و جاهای دیگر برود. برخی مجتمع‌های مسکونی خدمات حمل‌ونقل داخلی دارند. بسیاری از آژانس‌های حمل‌ونقل عمومی هم برای معلولان خدمات دارند. برخی از این خدمات ممکن است رایگان باشد و برخی دیگر هزینه دارد.

چرا بهتر است از پیش برنامه بریزید

هرگز نمی‌توانید با اطمینان بگویید که به مراقبت طولانی‌مدت نیاز پیدا می‌کنید یا نه. شاید هرگز به آن نیاز پیدا نکنید. ولی یک یا چند تصادف، بیماری یا آسیبِ پیش‌بینی‌نشده می‌تواند ناگهان نیازهای شما را عوض کند. بهترین زمان برای فکر کردن به مراقبت طولانی‌مدت پیش از آن است که به آن نیاز پیدا کنید.

برنامه‌ریزی برای احتمال مراقبت طولانی‌مدت به شما فرصت می‌دهد دربارهٔ خدمات محل زندگی‌تان و هزینه‌های آن‌ها آگاه شوید. همچنین به شما امکان می‌دهد تصمیم‌های مهم را زمانی بگیرید که توان فکر کردن و اختیار دارید.

کسانی که آلزایمر یا اختلال شناختی دیگری دارند باید هرچه زودتر برنامه‌ریزی برای مراقبت طولانی‌مدت را شروع کنند.

اگر بیمار شدید، چه کسی مراقبت کند؟

باید حتماً به این فکر کنید که اگر بیمار یا کم‌توان شدید چه باید بکنید؛ به آن فکر کنید و تصمیم بگیرید. با خانواده، دوستان و وکیلتان هم صحبت کنید که اگر به مراقبت طولانی‌مدت نیاز پیدا کردید، چه کسی باید مراقبت را انجام دهد.

با سالم ماندن و مستقل بودن ممکن است نیاز به مراقبت طولانی‌مدت را عقب بیندازید یا جلوی آن را بگیرید. دربارهٔ پیشینهٔ پزشکی و خانوادگی و شیوهٔ زندگی‌تان با پزشک صحبت کنید. او ممکن است کارهایی پیشنهاد کند که خودتان بتوانید برای بهتر شدن سلامتتان انجام دهید.

غذای سالم، فعالیت بدنی منظم، سیگار نکشیدن و ننوشیدن مشروبات الکلی می‌تواند به سالم ماندن شما کمک کند. زندگی اجتماعی فعال، خانهٔ امن و مراقبت منظم از سلامت هم کمکی دائمی و همیشگی است.

با بالا رفتن سن کجا زندگی کنید؟

مهم است در نظر بگیرید که با بالا رفتن سن بهتر است کجا زندگی کنید، و اگر دیگر نتوانید به‌طور کامل از خودتان مراقبت کنید، محل زندگی‌تان چگونه می‌تواند نیازهایتان را به بهترین شکل برآورد.

بیشتر مردم ترجیح می‌دهند تا وقتی می‌شود در خانهٔ خودشان بمانند.

گفت‌وگوی خانوادگی دربارهٔ مراقبت طولانی‌مدت

تصمیم دربارهٔ اینکه شما یا یکی از دوستانتان لازم است خانه را ترک کنید دشوار است. گاهی باید دربارهٔ مراقبت از یکی از اعضای خانواده زود تصمیم گرفت؛ مثلاً هنگامی که یک آسیب ناگهانی برنامهٔ مراقبت تازه‌ای لازم دارد.

ممکن است دوستانی از شما خواسته باشند مراقب باشید که در سالمندی آن‌ها را به سرای سالمندان نبرند. بسیاری از ما می‌خواهیم سالمندی را در خانهٔ خودمان بگذرانیم. موافقت با اینکه کسی را به سرای سالمندان نفرستید باعث می‌شود از سالمند در خانه یا خانواده مراقبت مناسبی شود. واقعیت این است که برای برخی بیماری‌ها و برخی افراد، مراقبت بهداشتی حرفه‌ای در یک مرکز مراقبت انتخاب معقول‌تری است.

هزینهٔ مراقبت طولانی‌مدت را چگونه می‌پردازند؟

مراقبت طولانی‌مدت می‌تواند گران تمام شود. خانواده‌ها هر سال میلیاردها پول برای خدمات گوناگون مراقبت و نگهداری خرج می‌کنند. راه پرداخت هزینهٔ مراقبت طولانی‌مدت به وضع مالی خانواده و نوع خدماتی که می‌گیرد بستگی دارد. منابع پرداخت اغلب از این دسته‌هاست:

  • پول شخصی، از جمله حقوق بازنشستگی، پس‌انداز و درآمد سهام.
  • برنامه‌های بیمهٔ درمانی دولت. این برنامه‌ها اغلب مراقبت طولانی‌مدت را پوشش نمی‌دهند، ولی ممکن است بخشی از هزینهٔ مراقبت کوتاه‌مدت در سرای سالمندان را پس از یک دوره بستری در بیمارستان بپردازند. این به نوع بیمه و خدمات سازمانی آن بستگی دارد.
  • راه‌های تأمین مالی خصوصی، مانند بیمهٔ عمر.
  • مزایای پایان خدمت.
  • خدمات سازمان‌های بازنشستگی.