رفاه در سالمندی جنبههای گوناگونی دارد:
- جسمی و بدنی
- اقتصادی
- اجتماعی
- روانشناختی
- اشتغال
- آموزش
- احساسی و عاطفی
- ازدواج دوباره
- محیط زندگی
- دسترسی به خدمات مراقبتی
- دسترسی آزاد به اطلاعات
- اوقات فراغت
به کدام جنبهها کمتر پرداخته شده است؟
متأسفانه تاکنون بیشترِ مطالعهها دربارهٔ مورد چهارم، یعنی جنبهٔ روانشناختی، بوده و به دیگر موردها کمتر پرداخته شده است.
بهویژه به شاخصهای اقتصادی، اجتماعی، اشتغال و دیگر موردهایی که در بالا آمد، تقریباً نگاهی نشده است. برای نمونه در بخش اشتغال، سن بازنشستگی تغییر نکرده است، در حالی که در کشورهای توسعهیافته بالا رفته است. افزون بر این، با قانونهایی مانند ممنوع بودن اشتغال سالمندان در سمتهای دولتی، تیر خلاص به اینگونه اشتغالها زده شده است.
در روزگاری که با فناوری میتوان قفلهای بسیاری را در زمینههای گوناگون باز کرد، تقریباً میتوان گفت که ما این امکان را نادیده گرفتهایم.
چه باید کرد؟
ما در آینده به جنبههای اوقات فراغت، معنویت و دسترسی به خدمات در میان سالمندان بیشتر توجه خواهیم کرد. افزون بر این، برخی جنبههای مؤثر بر رفاه اجتماعی سالمندان، مانند اثر فناوریهای تازه در آسان کردن کارهای روزانهٔ آنان، هم به مطالعههای رفاه اجتماعی سالمندان راه یافته است و ما آن را از همین دید بررسی میکنیم.
ازدواج در سالمندی از چیزهایی است که میتواند همزمان گره از کار دو سالمند باز کند و بسیاری از مسئلههای وابسته به این موضوع را در خانوادههای آنان حل کند.
خدمات مراقبتی، بهویژه مراقبت در خانه، برای سالمندان بسیار حیاتی است. تغییرهای عمرانی در محیط زندگی سالمندان، برای اینکه بهتر بتوانند از آن استفاده کنند، هم همین وضع را دارد.
یکی از بزرگترین نیازهای روحی سالمندان این است که شنیده شوند و در جمعهای خانوادگی و عمومی اجازهٔ سخن گفتن داشته باشند.
همهٔ ما میدانیم که با بالا رفتن سن دردهایی به سراغمان میآید. پس دغدغهٔ اصلی یک سالمند این نیست. دغدغهٔ اصلی برطرف شدن مشکلهای کوچکی است که میتواند امید به زندگی را در آنان بیشتر کند و نسخههای پزشکی را کمتر.
به امید آن روز.
